Plakat: TRAMWAJ ZWANY POŻĄDANIEM
  • Scena Pod Ratuszem
  • Na afiszu
  • Premiera 11 października 2025
  • 1h 30 min

TRAMWAJ ZWANY POŻĄDANIEM

Tennessee Williams
reż. Daria Kopiec

Schowane emocje, niewypowiedziane pragnienia i strategie przetrwania – każdy bohater „Tramwaju…” nosi je w sobie. Blanche i Stella, choć tak różne, uciekają w wyobrażenia i uzależnienia, zamiast zmierzyć się z prawdą. Pozory dają im chwilowe bezpieczeństwo, ale pękają pod naporem namiętności. Ten spektakl prowadzi widza przez intymne labirynty bohaterów, odsłaniając to, co najczęściej ukrywamy przed światem – własne pragnienia i lęki.

*Spektakl dla widzów 18+

Twórcy

Przekład:
Jacek Poniedziałek
Adaptacja, reżyseria i scenografia:
Daria Kopiec
Muzyka:
Aleksandra Gronowska & Michał Litwiniec
Kostiumy:
Patrycja Fitzet
Choreografia:
Michał Przybyła
Projekcje multimedialne:
Magdalena Parszewska
Inspicjentka, suflerka:
Manuela Nowicka

Obsada

1 / 13
Naciśnij aby pominąć galerię
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Młoda kobieta w krótkich włosach w sukience stoi bokiem z walizką. Po prawej kobieta w średnim wieku w długiej sukni opiera się o ścianę z kamieni. Patrzą na siebie. W tle minimalistyczne mieszkanie.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Dwie młode kobiety. Pierwsza ma krótkie włosy i ciemną sukienkę opiera się o przezroczystą ścianę. Druga stoi za nią, ma kręcone włosy i jasną sukienkę. W tle minimalistyczne mieszkanie, wanna i krzesła.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Kobieta w średnim wieku opiera się o ścianę z kamieni. Uśmiecha się delikatnie. Ma długą sukienkę w kwiaty.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Młoda kobieta z krótkimi włosami w czarnej sukience ma zamknięte oczy. Trzyma wysuniętą rączkę walizki, drugą rękę przykłada do piersi. W tle są przezroczyste ściany.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem” Dwie młode kobiety stoją naprzeciwko siebie. Jedna ma krótkie włosy, czarną długą sukienkę i kowbojki. Uśmiecha się, splata ręce za plecami. Druga ma długie kręcone włosy, długą jasną sukienkę.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Na pierwszym planie jest rura do tańczenia i przezroczyste ściany. Z tyłu młoda kobieta z krótkimi włosami leży w ubraniu w wannie. Wanna jest wypełniona drobnymi piłkami. Obok stoją buty kowbojki.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Młoda kobieta z kręconymi włosami i młody mężczyzna stoją naprzeciwko siebie. Kobieta trzyma mężczyznę za koszulkę. Mężczyzna dotyka jej rąk. Mężczyzna na dłoni ma obrączkę i dwa plastry.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Za przezroczystą ścianą stoi bokiem mężczyzna i kobieta. Mężczyzna ma dłonie na jej ramionach i zbliża twarz do kobiety. Ona kładzie dłonie na jego dłoniach.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Młoda kobieta z kręconymi włosami opiera się o ścianę z kamieni. Jest poważna, patrzy w bok, jedną rękę trzyma na szyi.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Na środku mężczyzna trzyma się rękami i nogami rury przyczepionej do sufitu. Za nim są dwaj tańczący mężczyźni. Wokół nich są przezroczyste ściany.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Trzej mężczyźni siedzi naprzeciwko siebie, rozmawiają. W tle przeźroczyste ściany.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. 5 osób w mieszkaniu z przezroczystymi ścianami. Z prawej strony młody mężczyzna siedzi na krześle obok stoi kobieta z kręconymi włosami. Za nimi stoją dwaj mężczyźni. Z lewej strony stoi druga kobieta.
Zdjęcie ze spektaklu Tramwaj zwany pożądaniem. Na pierwszym planie kuca młody mężczyzna, uśmiecha się. Za nim za przezroczystą ścianą siedzi młoda kobieta z krótkimi włosami, uśmiecha się. W tle bokiem oparty o ścianę stoi drugi mężczyzna.

Zdjęcie Marek Zimakiewicz

Zobacz program

Recenzje

Anna Piątkowska, Gazeta Krakowska

Kameralna Scena Pod Ratuszem aż kipi od emocji! Najważniejszym aspektem tej opowieści są dla Darii Kopiec relacje.

Przemysław Gulda, Instagram

To jest spektakl Marii Chojnackiej, która w brawurowy sposób stworzyła postać Blanche (…) Kopiec tworzy inscenizację dość tradycyjną i bardzo skupioną na psychologicznych relacjach, ale zdarza się jej też nieco poszerzać ten model i dodawać zaskakujące elementy (…).

Kamil Pycia, Teatralna Kicia

Spektakl stanowi studium upadku człowieka, ale w zupełnie odmiennym kontekście niż eksplorował to film. Tutaj odpychające sięganie dna dotyczy wszystkich postaci bez specjalnego rozróżnienia na płeć czy status materialny.

1 / 3