Waldemar Krygier

ur. 1928 w Łodzi, zm. 2006 w Bełchatowie

Absolwent ASP Kraków 1957. Studia z zakresu scenografii ukończył w krakowskiej ASP w 1957 i zaraz potem założył Teatr 38, w którym, do roku 1959, przygotował prapremiery sztuk współczesnych dramaturgów europejskich: Becketta, Adamova i Geneta oraz eksperymentalne inscenizacje tekstów romantycznych. W latach 1960-65 współpracował z Jerzym Grotowskim i jego Teatrem Laboratorium. W 1970 roku ukończył studia reżyserskie w moskiewskim Instytucie Sztuki Teatralnej (GITIS). W roku 1971 objął dyrekcję Teatru Ludowego w Nowej Hucie. W 1974 roku odszedł z Teatru Ludowego i reżyserował m.in. w Bałtyckim Teatrze w Koszalinie i Teatrze Nowym w Zabrzu. W latach 1979-80 pracował w krakowskim Teatrze STU, kierując Ośrodkiem Pracy Twórczej w Ochodzy. W latach 1982-83 był reżyserem w Teatrze im. J. Szaniawskiego w Płocku, a następnie, do 1985 roku, w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

NAJWAŻNIEJSZE PREMIERY:

• „DZIEŃ DOBRY MARIO” Aleksandra Bednarza, reż. A. Bednarz, scen. E. Oyrzanowska, prem. 29 października 1971, 73 przedstawienia, 5 623 widzów
• „CYRULIK SEWILSKI” Gaetana Rossiniego, reż. W. Krygier, scen. M. Garlicki, prem. 3 października 1973, 62 przedstawienia, 20 631 widzów
• „ZACZAROWANE KWIATY” Tadeusza Kożusznika, reż. A. Bednarz, scen. M. Garlicki, prem. 6 września 1973, 60 przedstawień, 23 872 widzów