Henryk Giżycki

Dyrektor Teatru Ludowego 1979-1989

ur. 1940 w Jankowcach, zm. 1998 w Krakowie

Krakowską PWST ukończył w 1964 roku i rozpoczął pracę aktorską w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej. W latach 1965-67 występował w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach, a w latach 1967-70w Szczecińskich Teatrach Dramatycznych (w latach 1969-70 był też kierownikiem artystycznym w Teatrze 13 Muz). W 1970 roku wrócił do Krakowa i grał w Starym Teatrze, a od 1974 w Ludowym. Jednocześnie, od 1973 roku do 1976, był kierownikiem artystycznym teatru Eref 66. W latach 1975-79 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru im. S. Żeromskiego w Kielcach, po czym został dyrektorem Teatru Ludowego w Nowej Hucie. W 1989 roku przestał być dyrektorem Ludowego i powrócił do Starego Teatru. W latach dziewięćdziesiątych nie był związany z żadnym teatrem instytucjonalnym, powołał własną firmę teatralną Tespis i zrealizował kilka znaczących spektakli: monodram wg kazań księdza Piotra Skargi (powstał w czasie dokonujących się w Polsce przemian ustrojowych, prezentowany był niemal w całym kraju, ciesząc się autentycznym i zasłużonym powodzeniem), „Pana Tadeusza” oraz „Zemstę”, w której zagrał Cześnika. Była to jego ostatnia rola. Zmarł w roku 1998.

NAJWAŻNIEJSZE PREMIERY:

• „BETLEJEM POLSKIE” Lucjana Rydla, reż. H. Giżycki, scen. J. Napiórkowski, prem. 21 grudnia 1979, 417 przedstawień, 158 215 widzów
• „ZEMSTA” Aleksandra Fredry, reż. S. Igar, scen. J. Napiórkowski, prem. 28 maja 1983, 234 przedstawienia, 79 130 widzów
• „PRZYGODY KOZIOŁKA MATOŁKA” Kornela Makuszyńskiego, reż. M. Krygier, scen. E. Oyrzanowska-Zielonacka, prem. 29 marca 1985, 108 przedstawień, 37 402 widzów