Irena Babel
Dyrektorka Teatru Ludowego 1966 - 1971
ur. 1914 we Lwowie, zm. 1993 w Krakowie.
Absolwentka Studia Teatralnego przy Starym Teatrze w Krakowie 1946 Studio Teatralne przy Starym Teatrze w Krakowie ukończyła w 1946 roku i w tymże roku debiutowała na scenie Teatru Kameralnego TUR. Trzy lata później zdała eksternistyczny egzamin aktorski. Następnie pracowała przede wszystkim jako reżyser m.in. w Warszawie w Teatrze Nowym, Powszechnym (gdzie była też kierownikiem artystycznym) i Klasycznym oraz w Krakowie w Teatrze im. J. Słowackiego i Starym. W 1966 roku została dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Ludowego w Nowej Hucie. Teatr Ludowy opuściła w 1971 roku, podejmując jednocześnie prace w krakowskiej PWST jako starszy wykładowca. Z uczelnią tą związana była z przerwami do 1989 roku. Jest też autorką monografii (1957) poświęconej aktorce Marii Dulębie, wykładowcy w Studiu przy Starym Teatrze. Zmarła w 1993 roku. Została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. 1966 – 1971.
NAJWAŻNIEJSZE PREMIERY:
- „ZYGMUNTOWSKIE CZASY” Józefa Ignacego Kraszewskiego, reż. I. Babel, scen. A. Kilian, prem. 6 kwietnia 1967, 79 przedstawień, 27 619 widzów.
- „ŚLUBY PANIEŃSKIE” Aleksandra Fredry, reż. I. Byrska, scen. B. Stopka, prem. 27 kwietnia 1969, 72 przedstawienia, 25 525 widzów.
- „WIŚNIOWY SAD” Antona Czechowa, reż. I. Babel, scen. K. Pankiewicz, prem. 29 października 1967, 59 spektakli, 19 828 widzów.
