Plakat: CO GRYZIE GILBERTA GRAPE’A
  • TIM / Scena Kameralna
  • Na afiszu
  • Premiera 8 listopada 2025
  • 2h 30 min / 1 przerwa

CO GRYZIE GILBERTA GRAPE’A

Peter Hedges
reż. Jakub Zalasa

    Endora – małe miasteczko, gdzie czas się zatrzymał, a życie mija na opowiadaniu plotek. Gilbert Grape ma 24 lata i dźwiga ciężar, którego nie wybrał: opieka nad zajadającą się matką i bratem z niepełnosprawnością, praca w sklepie, romans ze starszą kobietą.
    Z pozoru pogodny i obowiązkowy, w środku gotuje się od tęsknoty za czymś innym – miłością, wolnością, światem poza Endorą.
    Na scenie zobaczymy opowieść o trudnych wyborach, poczuciu samotności i stagnacji.
    Ale także o Ameryce – ze swoim mitem sukcesu, kolorową ikonografią i niepewnymi obietnicami. Nade wszystko jednak, będzie to historia o miłości w rodzinie. Tej, która pęta, ale jednocześnie wyzwala.
    Bo wszędzie dobrze, ale w domu…

    Twórcy

    Reżyseria i adaptacja :
    Jakub Zalasa
    Scenografia, wizualizacje, światło:
    Kuba Kotynia
    Kostiumy, światło:
    Julia Zawadzka
    Muzyka:
    Bartosz Dziadosz
    Choreografia:
    Martyna Dyląg
    Asystent reżysera:
    Maciej Namysło
    Inspicjentka:
    Alicja Starzyk

    Obsada

    1 / 9
    Naciśnij aby pominąć galerię
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grappa. Dwoje aktorów, kobieta i mężczyzna stoją blisko siebie, uśmiechają się.
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Na pierwszym planie aktor z wymalowaną twarzą na biało w zastygniętej pozie, w tle rozmazane sylwetki dwóch osób.
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Z prawej strony aktor w niebieskim kombinezonie w okularach i z hamburgerem w ręku po prawej stronie widzimy go na ekranie.
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Aktor w pasiastej marynarce z kołnierzykiem trzyma w ręku zabawkowy samochodzik, drugą ręką wskazuje coś przed sobą.
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Troje młodych aktorów siedzi na kanapie, która wygląda jak zgnieciona puszka po zupie. W tle widzimy płonący dom na ekranie.
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Młody aktor stoi sztywno z lewej strony na kanapie siedzi kobieta z wałkami na głowie, z prawej strony młody aktor na wózku.
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Zdjęcie grupowe, aktorzy poprzebierani w kolorowe kostiumy pozują do zdjęcia z ręki/ selfie.
    Zdjęcie ze spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Dwie osoby opierają się o półki sklepowe spoglądają na siebie wokół nich są towary.
    Baner graficzny do spektaklu Co gryzie Gilberta Grape'a. Na pierwszym planie dwie osoby, ubrane schludnie i skromnie. Kobieta starsza, trzyma w rękach drewniane makietę domu. Chłopak trzyma widły. W tle grafika domu z drewna, strzeliste jedno okno.

    Zdjęcie Jeremi Astaszow

    Recenzje

    Agnieszka Loranc, Teatr dla wszystkich

    To teatr (…) oparty na rytmie popkultury, ikonografii memów, estetyce nadmiaru i przerysowania – a jednocześnie nieuciekający od tematów trudnych: odpowiedzialności ponad siły, emocjonalnego wypalenia, niemożności wyrwania się z narzuconej roli.

    KrakVibe.pl

    To nie tylko metafora amerykańskiej prowincji, lecz także skrzynka rezonansowa dla tęsknot młodego człowieka, którego życie utknęło w rytmie plotek, obowiązków i niespełnionych marzeń.

    Izabela Bortnowska , Chodźże do teatru

    Konwencja Jakuba Zalasy prowokuje naszą ludzką rzeczywistość, piętnuje współczesny konsumpcjonizm i materializm, nierzadko dogryzając i rechocząc nam prosto w twarz. (…) Wszędzie wokół unosi się blichtr American Dream, narkotyczny i duszny jak doskonała iluzja, mieniący się nienaturalnie żywymi kolorami na półkach wystaw sklepowych. Podkręcony, natapirowany, wymalowany, tłusty, głośny, wysmażony, taki fucking special.

    Kamil Pycia, Teatralna Kicia

    „Co gryzie Gilberta Grape” jest spektaklem o dojrzewaniu i odnajdywaniu swojego głosu oraz próbie stanięcia na nogi, zrozumienia swojego ja i kroczeniu własną drogą. Wszystkie te perspektywy łączą się spójnie na scenie tworząc dość skomplikowany problematycznie spektakl, ale podany w sposób lekki i zabawny, pomimo ładunku, który ze sobą niesie.

    1 / 4