Plakat: KRAKOWSKA LEKKOŚĆ BYTU
  • Scena Pod Ratuszem
  • Na afiszu
  • Premiera 18 października 2019
  • 1h 45 min

KRAKOWSKA LEKKOŚĆ BYTU

Łukasz Czuj, Michał Chludziński
reż. Łukasz Czuj

    Muzyczna podróż w głąb Krakowa – tego już nieistniejącego, zamglonego, buntowniczego, pełnego spleenu i legend.
    Kiedyś bar Smok, motel Krak i wariat z Vis a Vis nadawali miastu niepowtarzalny rytm. Dziś zostały wspomnienia – ale też piosenki, które wskrzeszają ten klimat.
    W „Krakowskiej lekkości bytu” zanurzycie się w melancholijny, ale pełen energii świat dawnego Krakowa. Na scenie usłyszycie 23 songi z pogranicza rocka, kabaretu i jazzu – zabawne, czasem gorzkie, przejmujące i pełne emocji.
    To nie tylko koncert. To stan umysłu. Spektakl, który działa jak wehikuł czasu – z nutą nostalgii i dużą dawką dystansu do współczesności.

    W sprzedaży dostępna płyta CD z piosenkami ze spektaklu – zakup możliwy w kasie biletowej Sceny Pod Ratuszem.

    * Spektakl dla widzów 16+
    **W spektaklu używane jest zadymienie sceny (wytwornica dymu) oraz w charakterze rekwizytu używane są papierosy.

    Twórcy

    Scenariusz:
    Łukasz Czuj, Michał Chludziński
    Reżyseria:
    Łukasz Czuj
    Teksty piosenek:
    Michał Chludziński
    Muzyka i kierownik muzyczny:
    Marcin Partyka
    Przygotowanie wokalne:
    Jerzy Kluzowicz
    Scenografia i kostiumy:
    Elżbieta Rokita
    Choreografia:
    Paulina Andrzejewska-Damięcka
    Asystentka reżysera, inspicjentka, suflerka:
    Manuela Nowicka
    Perkusja:
    Antonis Skolias/ Marek Motylski
    Bas:
    Szymon Frankowski/ Józef Michalik
    Gitara:
    Jacek Długosz/ Jarosław Meus
    Akordeon:
    Bogusław Zięba/ Mateusz Gurgul

    Obsada

    1 / 10
    Naciśnij aby pominąć galerię
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Scena zbiorowa. Aktorzy i aktorki stoją w grupie i śpiewają. Jeden aktor klęczy na środku. Jedna aktorka stoi z boku z mikrofonem. Wszyscy mają kolorowe lub błyszczące stroje.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Scena zbiorowa. Na środku na krześle siedzi mężczyzna w długim płaszczu i czapce. Za nim pozostali aktorzy i aktorki chodzą w różnych kierunkach.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Zbliżenie. Dwie aktorki i aktor tańczą i śpiewają. Aktor jest w środku. Wszyscy mają dłonie zaciśnięte w pięści, jedną rękę trzymają na wysokości klatki piersiowej, a drugą nad głową.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Aktor w skórzanej kurtce i białych rękawiczkach klęczy na środku. Za nim pozostali aktorzy i aktorki tańczą i skaczą. Scena jest oświetlona w dwóch kontrastujących kolorach, czerwonym i niebieskim.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Scena zbiorowa. Aktorki i aktorzy śpiewają. Jedną rękę zginają na wysokości klatki piersiowej, drugą opierają na niej w pionie i machają palcami.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Dwóch aktorów i aktorka trzymają się za ramiona i podnoszą nogi jakby tańczyli kankana. Aktorka jest w środku. Wszyscy mają kolorowe ekstrawaganckie stroje.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Scena zbiorowa. Aktorzy i aktorki otwierają usta, trzymają dłonie przed sobą i przechylają się w lewą stronę. Na głowach mają korony, kapelusz, czapkę krakowską i wianki.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Na pierwszym planie aktor w skórzanej kurtce i aktorka w sukience w panterkę tańczą i śpiewają. Mają okulary przeciwsłoneczne. W tle tańczy jeszcze dwóch aktorów.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Na środku aktor w skórzanej kurtce robi pompki. Aktorka w błyszczących spodniach trzyma nogę na jego plecach. W tle za ławką chowają się aktorzy. Za nimi jest zespół muzyczny z instrumentami.
    Zdjęcie ze spektaklu Krakowska lekkość bytu. Z boku na ławce siedzi dwóch aktorów, mają szaliki i czapki. Jeden z nich ma błyszczącą czapkę. Od tyłu skradają się do nich trzy aktorki i aktor.

    Zdjęcie Klaudyna Schubert

    Recenzje

    Patrycja Kowalska, Kulturatka.pl

    Każda (piosenka) do cna przesiąknięta jest Krakowem. Teksty są żywe i różnorodne. Miesza się w nich szczypta melancholii, nuta groteski i garść czarnego humoru okraszona kabaretowym żartem.

    Paweł Głowacki, Polskie Radio

    „Krakowska lekkość bytu”, na tle całej krakowskiej reszty teatralnej - brzmi tak zupełnie inaczej, jak obcy instrument. Czuj i Chludziński – wracają poniekąd. Ich pamięć jest finezyjnym pastiszem niegdysiejszych gestów, nut, intonacji, rytmów. Jest powrotem kilku nitek smaku.

    Magda Huzarska-Szumiec, Krakowski splin

    Muzyczny spektakl Krakowska lekkość bytu przenosi widzów do mrocznych knajp Kazimierza, w których rozmawiało się o Kancie i Leibnizu, gdzie wódka była pożywna, a czas marnowało się pięknie.

    1 / 3