Nowa Huta – 1949 rok. „Miasto socjalistycznej szczęśliwości” wznoszą osadnicy z całej Polski. Wśród nich także Romowie, którzy opuścili podkarpackie wsie, by rozpocząć nowe życie wolne od wojennej traumy. Ich historia, kultura i muzyka stały się ważną częścią barwnego pejzażu tej dzielnicy.
Dziś, ponad 70 lat później, potomkowie pierwszych Romów wciąż mieszkają w Nowej Hucie, łącząc współczesną polską tożsamość z pamięcią o romskich korzeniach. Spektakl „Mieszkańcy sąsiednich domów” sięga do baśni, poezji i muzyki romskiej, by przyjrzeć się jej oczami nieromskich twórców. To kolaż pełen barw, dźwięków i inspiracji – przypomnienie, że wspólnota zaczyna się tam, gdzie potrafimy żyć obok siebie, bez podziałów i niepotrzebnych murów.
Scenariusz inspirowany życiorysami: Krystyny Gil, Karola Parno Gierlińskiego, Bronisławy Wajs, Alfredy Markowskiej, Romów z Nowej Huty oraz książką Emilii Kledzik „PERSPEKTYWA POETY. CYGANOLOGIA JERZEGO FICOWSKIEGO”. W spektaklu wykorzystano fragmenty twórczości Bronisławy Wajs „Papuszy” i opowiadanie Karola Parno Gierlińskiego „Tresura”.
