Performances

„What’s Eating Gilbert Grape” dir. Jakub Zalasa 

Inspired by the well-known 1993 film by Lasse Hallström starring Leonardo DiCaprio, Jakub Zalasa’s stage adaptation blends sitcom humour with deep tragedy. This performance delivers a powerful and moving reflection on humanity that lingers long after the curtains fall—a testament to the enduring impact of thoughtful theatre.

Michał Kamiński e-teatr (link)

„Co gryzie Gilberta Grape’a” reż. Jakub Zalasa 

Opowieść o Gilbercie znamy chociażby z filmu Lasse Hallströma z Di Caprio z 1993. W teatralnej formie, zręcznie przeplatającej sitcomowy humor z dobijającą tragedią, Jakub Zalasa wydobywa jednak z tej historii zaskakująco głęboki przekaz o człowieczeństwie, który nie tylko porusza, ale daje do refleksji. Odkąd obejrzałem spektakl tydzień temu nieustannie siedzi w mojej głowie i na pewno nie prędko z niej wyjdzie.

Michał Kamiński e-teat (link)

Chłopi [The Peasants] dir. Remigiusz Brzyk

This modern adaptation of the epic novel boldly unveils the raw realities of rural life in Poland. Brzyk masterfully exposes the harsh, patriarchal dynamics that define the countryside, bringing them vividly to the stage. The world created is a blend of distant folklore and striking anachronisms, crafting a unique, timeless atmosphere. The production’s energy is propelled by the fearless bravado of the entire cast, with a delightful canine presence adding a charming touch to the performance.

Przemysław Gulda, Instagram (link)

„Chłopi” reż. Remigiusz Brzyk

Nowoczesna, bardzo świadoma prawdy o polskiej wsi adaptacja epickiej powieści. Brzyk znalazł świetny sposób pokazania w teatrze brutalnych, patriarchalnych stosunków na wsi […]. Świat tworzony jest tu z mocno wziętej w nawias cepelii i konsekwentnych anachronizmów. Sprawnym motorem jest tu brawurowe, naturalne aktorstwo całej obsady, do której uroczym dodatkiem jest obecność psa.

Przemysław Gulda, Instagram (link)

Folwark Zwierzęcy [Animal Farm] dir. Wojciech Kościelniak

This bold musical, featuring spectacular choreography and a dynamic blend of contemporary music styles, uses its diverse artistic language to tell a timeless story about universal values and enduring conflicts found in Animal Farm. Orwell’s dystopian tale, reimagined as a vibrant pop music video, resonates powerfully today, revealing just how relevant this eight-decade-old work remains. We still crave power, build hierarchies, and impose rules on others, rarely learning from the harsh lessons of totalitarianism.

„Folwark zwierzęcy” reż. Wojciech Kościelniak

Brawurowy musical ze spektakularnymi układami choreograficznymi i współczesną żonglującą stylistykami muzyką, a wszystko to jako język dla opowieści o uniwersalnych wartościach i odwiecznych konfliktach, których niemało w „Folwarku zwierzęcym”. Orwellowska antyutopia w formie pop teledysku dotyka jeszcze bardziej, bo pokazuje jak bardzo współczesny jest ten tekst, który liczy już 80 lat. Wciąż cierpimy z namiętności do władzy, budujemy hierarchie, chcemy rządzić i ustalać zasady. I rzadko wyciągamy lekcje z jaskrawych doświadczeń totalitaryzmów i reżimów.

„Pogo” [ER] dir. Małgorzata Bogajewska

Bogajewska, a master of depicting human relationships, transforms the author’s monologue into the intimate story of a three-person ambulance crew. The actors realistically portray medical procedures while conveying the intense emotions that accompany their work. Though the play contains many heartrending moments, it also embraces humour, providing much-needed relief amid the intensity.

Przemysław Gulda, Instagram (link)

„Pogo” reż. Małgorzata Bogajewska

Bogajewska, wielka mistrzyni rysowania relacji między zwykłymi ludźmi, zamienia ten tekst, napisany w formie monologu, w opowieść trzyosobowej załogi karetki. Aktorzy nader realistycznie odgrywają medyczne procedury, poruszająco przekazują skrajne emocje. Sporo tu scen trudnych, ale i żartów – bo to czasem historie, które trzeba rozładować śmiechem.

Przemysław Gulda, Instagram (link)

„Festen” dir. Małgorzata Bogajewska

Rather than focusing on an individual drama, Bogajewska presents the story as a social model, where the family represents a microcosm of a repressive community. Characters don’t merely react to uncomfortable truths; they instinctively strive to maintain appearances—the banquet must continue, formality upheld, and the illusion of success preserved. The director skillfully unveils how violence becomes normalized through silent consent, conformism, and the defensive use of irony and cynicism.

Agnieszka Lasota-Wojnicka, Teatr Dla Wszystkich (link)

„Uroczystość” reż. Małgorzata Bogajewska

Bogajewska nie traktuje tej historii jako jednostkowego dramatu, lecz jako model społeczny, w którym rodzina funkcjonuje na zasadach małej wspólnoty represyjnej. Kolejne postaci nie tyle reagują na ujawnioną prawdę, ile instynktownie dążą do zachowania pozorów – bankiet ma trwać, forma ma zostać zachowana, a narracja sukcesu nie może zostać zakłócona. Reżyserka konsekwentnie obnaża mechanizmy normalizacji przemocy: przyzwolenie milczącej matki, konformizm gości, ironię i cynizm jako narzędzia obronne.

Agnieszka Lasota-Wojnicka, Teatr Dla Wszystkich (link)